bir mucize oldu sanırım.
sensiz başlayıp biten gün, yeni günle çoktan kucaklaşmış ve eskiyi ardında bırakmışken,
seni getirdi bana.
artık senliyim.
kelimelerin bulaştı bak, ellerime yüzüme,
neşen yayıldı odamın her bir köşesine...
sen, kalbimde gürültüyle dans etmektesin diye,
sustu bütün şehir, ben seni dinleyebileyim diye.
tam da gün dönmüşken.
20 Ocak 2012 Cuma
Karalayan
Luna
tik tak:
20.1.12
Bunu E-postayla Gönder
BlogThis!
Twitter'da Paylaş
Facebook'ta Paylaş
lunarita şeyler:
güneş gibi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)




2 YORUM yazılmış bile.:
gözün aydın:)))))
hehhe, tesekkurler :)
su yaziyi suraya yazarken ki, heyecanimi hissettirebilseydim keske :D
sevgiler. ^^
Yorum Gönder