Sen Yağmur Dök - Rüya Bozumu

bunu kardan

bunu çocuktan

bunu rüya bozumundan

perişan

bunu yanlış kürkten

üstüne fazla giyinmekten

yanlış şeyden tanırsın

bu yalnız senden

bu fazla düşmek

bu rüya bozumunda

tren yolundayız yine bir yolculuk

zaten kavuşmaz iki kişi birbirine

bu yanlışlıktan hiç tatmin olmadı yüreğim (?)

kuru taştan toprak kardan

yakan kürkü çıkarıp atmaktan

sandım böyle olunca rüya

bu yalnız senden

bu fazla düşmek 

bu rüya bozumunda

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

kimsenin sözlerini yazmadığı bir şarkının, 

yazıya dökümüydüm.

henüz değil.

kadir gecesi doğdun, dedi annem.
akşam ezanı okunuyordu.

şanslı mı olurmuş kadir gecesi doğanlar anne? diye sordum,
gözlerim meraktan kocaman.

...

son kaç yıldır hatırlamıyorum,
doğum günü gecelerimde hep yalnızım.

küçük bir kek üzerine tek bir mum koyup,
üfleyememişliğim bile var hatta.
bazen, tek bir nefes de takılabilir insanın boğazına.

...

bir yerlerde bu zincir kırılacak biliyorum.
'iyi ki doğdum', diye şarkılar söyleyerek dolanacağım evrende.
mayıs ayının o şahane gecesinde.

ama henüz değil.
henüz değil anne.

uzun oldu, güç olmadı.

yazı, yüreğe küsmüyor da
onu tetikleyen huzursuzluklar azaldıkça
yürekle birlikte harfleri de duruluyor sanki insanın.

deli işi şu yazmak,
bakmayın siz afilli duruşuna.

yaş kemale erdikçe
insan iki kez düşünüyor nokta öncelerini.

önceleri / önceler / önce
henüz emeklemeyi öğrenmiş adım avcısı bir bebek gibiydi.
hızla koştururken satır aralarında parmak uçları,
şimdi bir ileri bir geri.

sessizliğin iz düşümleri yok malum
ve satır sonu zengin kafiyeleri.

şimdilerde,
hep biraz müzik gerektiriyor artık yazı,
tanıdık birkaç enstrüman sesi ve
şarkı sözleri.

 Sessiz gelir yanıma

Başını dizime yaslar
Öylece uyur, yağmur çiseler

 

Yıldızlar gökyüzündeydi, yüzün yüzümde!

Sabahın körü. İstanbul hareketli. İstanbul geceden kalma... 

İş yolunda onlarca insan, kaldırımların artık dar geldiği bir şehrin çalışanı olan onca insan! 

Adım üstüne adım eklenirken, 

nota üstüne nota biniyor ve 

duygular midede bulantı -bile isteye! 

 

-sonra-

2:53'de gitar solosuyla zirveye dayanıyor her şey! 

Ceylan mırıldanıyor, 

Cenk coşuyor, 

Ceylan 3:30'da Cenk'e bakıp gülümsüyor; 

hepimiz Cenk'e bakıp gülümsüyoruz. 

 

-bizler-

 

O odada oturmuş izliyoruz. 

O odada oturmuş müziğe karışıyoruz ve 

şehrin tavanı aniden genişliyor.

Mavi Gök Orada mı?

Aklımdan çıkmıyorsun
Sen hâlâ dizüstü
Bunca anıyı besleyerek

Cahit Zarifoğlu